احمد بن محمد ميبدى

379

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

ندارم ! چون حضرت چهرهء او را بديد ، درياى رحمت او به موج آمد و كمند دعوت در انداخت ، مرد گفت به لات و عزّى سوگند كه ايمان نيارم تا اين تيغ به تو ايمان آرد ! و آن را پيش پيغمبر نهاد و نگاه كرد ديد تيغ مىجنبد و به زبانى فصيح شهادت را ادا مىكند ! همان دم حال بر وى بگشت و ايمان آورد و اسير كمند توفيق گشت و كلمهء شهادت بگفت ، آن‌گاه به مصطفى گفت : چون درآمدم بر روى زمين از تو دشمن‌تر نداشتم ، اكنون كه مىروم بر روى زمين كسى را از تو دوست‌تر ندارم ! [ آيات 49 - 41 ] ( تفسير لفظى ) جزو دهم : 41 - وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَ ما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . بدانيد كه هرچه از دشمن در جنگ به چنگ آريد پنج يك آن براى خدا و رسول و خويشان رسول و پدرمردگان و درويشان و راهگذريان ( از مسلمانان ) است ، اگر به خداوند و روز رستاخيز ايمان داريد ( اين است حكم خدا ) و بدانچه فروفرستاديم بر بندهء خويش روز ( بدر ) كه جدائى پيدا شد ميان حقّ و باطل ! آن روز كه دو گروه روبروى هم آوردند . و خداوند بر همه چيز توانا است . 42 - إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيا وَ هُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوى وَ الرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَ لَوْ تَواعَدْتُمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعادِ وَ لكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْراً كانَ مَفْعُولًا لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ إِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ . هنگامى كه شما در گوشهء نزديك‌تر از وادى بوديد و كافران در گوشهء دور تر وادى بودند و قافلهء بو سفيان فروتر از شما بود و اگر شما با آنها قرارداد كرده و موعد معين كرده بوديد ، بواسطهء كمى عدّهء شما ناچار از وعدهء تخلّف مىكرديد ! و لكن خدا خواست تا كارى كه ارادهء او بود كرده شود ! تا هركس كه از كارى روشن گمراه مانده هلاك گردد و هركس پيغام شنيده و حجّت دريافته زنده ماند كه خداوند شنوا و دانا است . 43 - إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنامِكَ قَلِيلًا وَ لَوْ أَراكَهُمْ كَثِيراً لَفَشِلْتُمْ وَ لَتَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَ لكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ، هنگامى كه خداوند در خواب به تو ايشان را اندك مىنمود و اگر ايشان را به شما بسيار نشان مىداد شما بددل مىشديد و اختلاف كلمه و شكست در ميان شما روى مىداد و لكن خداوند خواست كه مؤمنان سالم در روند چه او به هرچه در دلها است دانا است . 44 - وَ إِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا وَ يُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْراً كانَ مَفْعُولًا وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ . هنگامى كه ايشان را به نظر شما وقت ملاقات اندك نماياند و شما را هم در چشم آنان اندك جلوه داد ، تا آنچه خواست او است انجام گيرد و بازگشت همه كارها بسوى خدا است . 45 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ . اى مؤمنان ، هنگامى كه هم‌ديدار با لشكر مىشويد بر جاى استوار باشيد و خداوند را بسيار ياد كنيد تا مگر رستگار و پيروز گرديد . 46 - وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ . خدا و رسول او را فرمان بريد و با يكدگر در كارها و در سخن ناراست نباشيد و نزاع نكنيد كه چون بددل شويد دولت شما و سنگ شما در چشم دشمن نشود و شكيبائى كنيد كه خداوند يار شكيبايان است .